Orlę 350

Motocykl Orle 350

Jedną z mało znanych konstrukcji inż. Rafała Ekielskiego jest motocykl Orlę-Villiers 350. Prototyp pojazdu powstał w 1933 roku przy wybitnym współudziale Jana Tazarskiego, wielokrotnego mistrza Polski w kolarstwie i doskonałego mechanika-praktyka. Był to dwuosobowy motocykl turystyczny, wyposażony znany z niezawodności angielski silnik Villiers 350. Konstruktor nosił się z zamiarem uruchomienia produkcji seryjnej i w tym celu stworzył w Krakowie „Wytwórnie Motocykli - Orlę - własność R. Ekielski".

W lutym 1934 r. Inż. Ekielski rozpoczął starania o zezwolenie na produkcję. Zademonstrował wówczas pojazd w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w warszawie, gdzie spotkał się z życzliwym przyjęciem. Uzyskał m.in. zgodę na zezwolenie od opłat celnych importowanych części niezbędnych do produkcji motocykli - silników, skrzyń biegów, łożysk, etc. W związku z tym cena sprzedaży została ustalona na tak niskim poziomie, że pojazd stając się rzeczywistą konkurencją dla innych maszyn na rynku krajowym, dostępny był w zasadzie dla szerokich mas odbiorców. Ekielski prezentował swoje dzieło także w redakcjach stołecznych czasopism motoryzacyjnych. Dziennikarze wystawili Orlęciu pochlebną opinię: „Wsiadłem z pewną rezerwą, znajomą każdemu motocykliście wobec nowej maszyny, zwłaszcza że drogo była dość mokra i śliska, lecz tym przyjemniejsza była niespodzianka jaką sprawiła maszyna. Dobry zryw, równy bieg, wygodna i statyczna pozycja jeźdźca, nade wszystko zaś doskonała statyczność maszyny i trzymanie się drogi, co jeździec od razu odczuwa i nabiera zaufania. Jest to wynikiem znacznego rozstawienia kół ( 1500 mm ) i trafnego obliczenia schematu geometrycznego głowicy, ramy i widełek przednich (...). przejechałem się na Orlęciu dwa razy, przy czym ostatni raz dałem pełny gaz, na oko szybkość maksymalna jest nie mniejsza niż 80 km/h, co dla maszyny turystycznej jest aż nadto wystarczające".

Napęd na tylne koło był przenoszony za pośrednictwem sprzęgła mokrego, wielotarczowego, skrzyni biegów firmy Burman o trzech przełożeniach, sterowanych ręcznie i łańcucha rolkowego. Motocykl miał 6 - woltową instalację elektryczną zasilaną z prądnicy - iskrownika Villiers, wbudowanego w koło zamachowe silnika.

Pojazd był stosunkowo ciężki - jego masa w stanie gotowym do jazdy wynosiła 125 kg. Mimo wątpliwych zalet konstrukcyjnych i wysokiej jakości wykonania, produkcja motocykli Orlę nie rozwinęła się. Podobno zbudowano jedynie krótką serie próbną. Przyczyn tego zjawiska należy szukać przypuszczalnie m.in. w ciężkiej pokryzysowej sytuacji gospodarczej ówczesnej Polski, gdzie przy dużym nasyceniu rynku motocyklami znanych, wypróbowanych i młodych firm zagranicznych, występował zbyt niski popyt. Odbiło się to szczególnie niekorzystnie nie tylko na zamierzeniach handlowych inż. Ekielskiego, lecz także na działalności innych wytwórni.




MOTOROWER RANGER SPRZEDAM

Powrót na stronę główną